FANTÁSTICO SONHO
Deitado no quarto a meditar profundamente, como sempre, elevo o pensamento aos lugares por mim desconhecidos nesta vida, mas que mental e espiritualemente consigo alcançar sem problema algum. Visitei um Planeta lindo e magestoso. Ali encontrei seres maravilhosos, simpáticos e sempre contentes. Satisfeitos por saberem que sou de um outro Planeta, então fizeram tudo para me agradar e de uma maneira especial e maravilhosa. Os seres deste PLANETA
são um pouco menores do que nós. Os seus cabelos são azuis claros, rostos um pouco alongados, olhos castanhos e assaz brilhantes. Os narizes são curtos, mas as ventas são largas, o que os possibilitam humectar bem o oxigénio. As bocas são pequenas com lábios um pouco grossos. As orelhas são compridas e ponteagudas. As cabeças são arredondadas e bonitas. Os peitos dos homens são de tamanhos normais. O seios das mulheres são arredondados e volumosos, mas convidadivos e com tetas azuladas. As nossas comunicações foram feitas por meios de gestos, que nos permitiram ter uma optima comunicação. Fizeram-me uma linda e gande recepção e que jamais olvidarei. Colocaram-me na cabeçeira de uma enorme mesa recrangular. À minha frente estavam assentadas donzelas de uma extraordinária e cativante beleza. E, em cada lado de mim, colocaram duas formosíssimas e cativantes moças, com lindos penteados. Julguei que na mesa deveriam haver mais de duzentas pessoas, e todas bem trajadas, simpáticas e sempre sorridentes, o que me encantaram sobremaneiramente. Para a minha recepção, lançaram lindas e aromáticas flores em todas as direcções da vastíssima sala, o que muito me alegrou. Todos os convivas admiravam-me fantásticamente. Após a refeição, para os agradecer, tirei do bolso um poema, escrito numa folha doirada, e o recitei para eles, numa voz lenta, e sempre com um peculiar sorriso, que os encantou sobremaneira, apesar que não compreendiam a minha linguagem. No fim da leitura, ovacionaram-me comovedoramente, o que realmente me deixou quase sem folêgo. Nisto levaram-me para uma outra sala, onde os músicos estavam assentados, e com um sinal de uma linda e simpática donzela, os músicos começaram a repercutir seus lindos e suaves instrumentos, e uma menina, de uma beleza ímpar, veio me tirar para a dança. Depois que entrei na cena, então todos as meninas escolheram os seus pares e a dança começou frenéticamente. Com tanto entusiasmo, no sei vos dizer qual foi o tempo que a dança demorou. Depois da frenética dança, os agradeci, com palavras e com simpáticos gestos. Depois de tudo isto, os fiz compreender, por meio de gestos, que devo regressar ao meu lindo Planeta que se denomina Terra. Depois os fiz saber, atravéz de gestos, que muito desejaria saber o nome do Planeta deles. E, então, sorridentes, disseram-me em uníssono: FANTACHOCADO. Quando os comuniquei que chegou a hora de eu regressar, todos deveras ficaram tristes e as lindíssimas donzelas começaram a chorar com quentes lágrimas, que deveras deixaram-me muito emocionado. E, duas delas, deixaram-me saber, por meios de gestos, que não me deixariam partir de modo nenhum de FANTACHOCADO, por ser que os habitantes de FANTACHOCADO queriam que eu ficasse com eles para sempre, e que iriam me coroar como Rei de FANTACHOCADO. E no momento em que na cabeça vieram colocar-me uma linda e doirada Coroa, cheia de lindas pedras preciosas, acordei-me e senti que eu estava a esboçar lindos e largos sorrisos.
Por: O PUPILO DAS MUSAS.
terça-feira, 22 de junho de 2010
FANTOMA SONGHO
FANTOMA SONGHO
Kushanta che mia dormochambro, dum la nokto, mi profunde meditis, kiel chiam, mi levis la penson al la lokoj plej malproksimaj kaj nekonataj de mi en chiu tiu vivo, sed ke mensa kaj spirite sen iun problemon, mi povos atingi. - Mi vizitis belan kaj majestan Planedon. Tie mi trovis mirindajn kaj simpatiojn krejtojn, kaj chiam kontentaj. Kiam ile vidis ke mi estas el iu ne konata Planedo, tiam ili chion faris por plezuri, tiel por plachi kaj kontentigi min. La estuloj el chi tiu Planedo, estas plej malgrandaj ol ni. Iliaj haroj estas bluaj, kaj iom helaj, la vizaghoj iomete longigitaj, la okuloj estas brunaj kaj briliaj. La nazoj estas malgrandaj, sed la naztruoj estas grandaj, kiuj eblas ili malsekigi bone la oksigenon. La bushoj estas malgrandaj, sed kun lipoj iom dikaj. La oreloj estas longaj, kaj akutaj. La kapoj estas rondigitaj kaj belaj. La brustoj el viroj estas normaloj. La sinoj el virinoj estas rondaj, sed kaj iom grandaj, sed belaj kaj invitaj. Niaj komunikadoj estis farataj pere gestoj, permesanta al ni havi bonajn komunikadojn. Ili faris al mi egan akcepton, kaj faris al mi egan feston, kiujn mi neniam forgesos./ Ili metis min che la tablokapo el iu granda kaj rektangula tablo, kaj antauh mi sidighis frauhlinoj el io eksterordinara beleco, kaj en chia flako al mi, ankauh ili metis du belajn kaj charmajn virgulinojn, havanta longajn kombotajn. Che la tablo mi pensis ke devus havi pli ol ducent personoj, kaj chiuj bone vestititaj, simpatiaj, kaj chiam ridentantaj, kaj tio vere charmis al mi treege. Chiuj personoj admiris min nekalkuleble, kaj chiam ili direktis al mi varmajn ridetojn. En chioj anguloj, el la salono, trovighis patoj havanta belajn kaj aromajn florojn, kaj reale ili charmis al mi mirinde. Chirkauh unu horo, post la mangho, mi kore dankis ilin, kaj mi diris al ili ke nun mi devas reveni al mia Planedo, konata kiel Tero, kaj ke ankauh mi volas scii kiel nomighas ilia Planedo. Kaj tuj ili respondis al mi unisone: FANTACHOKADO. Kiam mi komunikis al ili ke alvenis la horon kiun mi devas lasi ilin, ili chiuj malghojis, kaj la belaj filinoj komencis plori, kaj du el ili diris al mi, ke ili ne lasus min foriri la FANTACHOKADON, char chiuj loghantoj de FANTACHOKADO volas ke mi restu kun ili por chiam, kaj ili iros elekti min tuj kiel Regho de la FANTACHOKADO. Kiam ili metis al mi belan kaj oran Kronon sur la kapo, el iu nepriskridebla beleco, mi vekighis, kaj tiam mi sentis ke mi montris larghajn ridetojn, kaj ankauh varmajn larmojn elfluigis che mia vizagho.
Por; ZORGATO DE LA MUZOJ
Kushanta che mia dormochambro, dum la nokto, mi profunde meditis, kiel chiam, mi levis la penson al la lokoj plej malproksimaj kaj nekonataj de mi en chiu tiu vivo, sed ke mensa kaj spirite sen iun problemon, mi povos atingi. - Mi vizitis belan kaj majestan Planedon. Tie mi trovis mirindajn kaj simpatiojn krejtojn, kaj chiam kontentaj. Kiam ile vidis ke mi estas el iu ne konata Planedo, tiam ili chion faris por plezuri, tiel por plachi kaj kontentigi min. La estuloj el chi tiu Planedo, estas plej malgrandaj ol ni. Iliaj haroj estas bluaj, kaj iom helaj, la vizaghoj iomete longigitaj, la okuloj estas brunaj kaj briliaj. La nazoj estas malgrandaj, sed la naztruoj estas grandaj, kiuj eblas ili malsekigi bone la oksigenon. La bushoj estas malgrandaj, sed kun lipoj iom dikaj. La oreloj estas longaj, kaj akutaj. La kapoj estas rondigitaj kaj belaj. La brustoj el viroj estas normaloj. La sinoj el virinoj estas rondaj, sed kaj iom grandaj, sed belaj kaj invitaj. Niaj komunikadoj estis farataj pere gestoj, permesanta al ni havi bonajn komunikadojn. Ili faris al mi egan akcepton, kaj faris al mi egan feston, kiujn mi neniam forgesos./ Ili metis min che la tablokapo el iu granda kaj rektangula tablo, kaj antauh mi sidighis frauhlinoj el io eksterordinara beleco, kaj en chia flako al mi, ankauh ili metis du belajn kaj charmajn virgulinojn, havanta longajn kombotajn. Che la tablo mi pensis ke devus havi pli ol ducent personoj, kaj chiuj bone vestititaj, simpatiaj, kaj chiam ridentantaj, kaj tio vere charmis al mi treege. Chiuj personoj admiris min nekalkuleble, kaj chiam ili direktis al mi varmajn ridetojn. En chioj anguloj, el la salono, trovighis patoj havanta belajn kaj aromajn florojn, kaj reale ili charmis al mi mirinde. Chirkauh unu horo, post la mangho, mi kore dankis ilin, kaj mi diris al ili ke nun mi devas reveni al mia Planedo, konata kiel Tero, kaj ke ankauh mi volas scii kiel nomighas ilia Planedo. Kaj tuj ili respondis al mi unisone: FANTACHOKADO. Kiam mi komunikis al ili ke alvenis la horon kiun mi devas lasi ilin, ili chiuj malghojis, kaj la belaj filinoj komencis plori, kaj du el ili diris al mi, ke ili ne lasus min foriri la FANTACHOKADON, char chiuj loghantoj de FANTACHOKADO volas ke mi restu kun ili por chiam, kaj ili iros elekti min tuj kiel Regho de la FANTACHOKADO. Kiam ili metis al mi belan kaj oran Kronon sur la kapo, el iu nepriskridebla beleco, mi vekighis, kaj tiam mi sentis ke mi montris larghajn ridetojn, kaj ankauh varmajn larmojn elfluigis che mia vizagho.
Por; ZORGATO DE LA MUZOJ
terça-feira, 15 de junho de 2010
O SUPREMO ARQUITECTO
O SUPREMO ARQUITECTO
O Supremo Arquitecto criou o Unuiverso de uma maneira maravilhosa, e sempre ele nos fascina. Pois, como devem saber existem bilhões de Estrelas e de Galáxias no Universo, movendo-se num perfeito equilíbrio, por meio de caminhos traçados pela Inteligencia Divina. Camo se sabe, as Estrelas, os Planetas e seus Satélites, não apenas movem sobre seus própriso eixos, mas também em volta dos sistemas de que são partes integrantes. Imaginem só, as cerca de 300 bilhes de estrelas seguindo caminhos de um e outro, nunca se desviam das suas trajetótias, e nunca se dá uma colisão, que poderia certamente perturbar a ordem do Universo. Tudo isto pois nos leva a pensar maturamente. Como sabemos, no Universo a velocidade é realmente incalculável, quando a comparamos as medições da Terra. Por ventura alguém poderá imaginar as propriedades numéricas imaginadas por nossos matemáticos? em relação a bilhões e bilhões de toneladas, que se movimentam no espaço a velocidades extraordinárias? Como se sabe, a Terra orbita em volta do Sol cerca de 1670 km/h mais rápido de que uma bola que atinge 108 000 km/h. Se se construir um veículo que viaja a essa velocidade, ele seria capaz de circumnavegar o Globo em apenas 22 minutos a Terra. A velocidade com que o sistema move é tal que ultrapassa os limites da razão humana. A maioria parte dos Sistemos no Universo é grande e a sua velocidade é incomparável. Pois, olhem, a velocidade orbital do Sistema Solar, em volta do centro da Galáxia é de 720 000 km/h. A Via Láctea, com os seus 200 bilhões de Estrelas ou mais, se move a 950 000 km/h. Pois, sem dúvida alguma, um grande risco de colisão, num Sistema tão e tão complexo. Poré, como a Sabedoria do Supremo Arquitécto nada disso acontece, e vivemos numa completa segurança. E sabem a razão? É por ser que o Universo funciona através de um perfeito equilíbrio criado por Deus, o Todo Poderoso.
Do vosso: O PUPILO DAS MUSAS.
O Supremo Arquitecto criou o Unuiverso de uma maneira maravilhosa, e sempre ele nos fascina. Pois, como devem saber existem bilhões de Estrelas e de Galáxias no Universo, movendo-se num perfeito equilíbrio, por meio de caminhos traçados pela Inteligencia Divina. Camo se sabe, as Estrelas, os Planetas e seus Satélites, não apenas movem sobre seus própriso eixos, mas também em volta dos sistemas de que são partes integrantes. Imaginem só, as cerca de 300 bilhes de estrelas seguindo caminhos de um e outro, nunca se desviam das suas trajetótias, e nunca se dá uma colisão, que poderia certamente perturbar a ordem do Universo. Tudo isto pois nos leva a pensar maturamente. Como sabemos, no Universo a velocidade é realmente incalculável, quando a comparamos as medições da Terra. Por ventura alguém poderá imaginar as propriedades numéricas imaginadas por nossos matemáticos? em relação a bilhões e bilhões de toneladas, que se movimentam no espaço a velocidades extraordinárias? Como se sabe, a Terra orbita em volta do Sol cerca de 1670 km/h mais rápido de que uma bola que atinge 108 000 km/h. Se se construir um veículo que viaja a essa velocidade, ele seria capaz de circumnavegar o Globo em apenas 22 minutos a Terra. A velocidade com que o sistema move é tal que ultrapassa os limites da razão humana. A maioria parte dos Sistemos no Universo é grande e a sua velocidade é incomparável. Pois, olhem, a velocidade orbital do Sistema Solar, em volta do centro da Galáxia é de 720 000 km/h. A Via Láctea, com os seus 200 bilhões de Estrelas ou mais, se move a 950 000 km/h. Pois, sem dúvida alguma, um grande risco de colisão, num Sistema tão e tão complexo. Poré, como a Sabedoria do Supremo Arquitécto nada disso acontece, e vivemos numa completa segurança. E sabem a razão? É por ser que o Universo funciona através de um perfeito equilíbrio criado por Deus, o Todo Poderoso.
Do vosso: O PUPILO DAS MUSAS.
LA SUPERAGA AEKITEKTO
LA SUPEREGA ARKITEKTO
La Superega Arkitekto kreis la Universon admiride, kaj ghi chiam grande fascinas nin. Do, ekzistas miliardoj da steloj, kaj da Galaksoj che Universo, movanta perfekte ekvilibro, tra vojoj faritaj je Dia Inteligenteco. Kial ni scias, la steloj, la planedoj kaj iliaj satelitoj, ne apenauh ili giras sur iliajn proprajn aksojn, sed ankauh chirkauh sistemoj kiuj ili estas kompletigaj partoj. Sistemoj kies ili estas kompleksaj partoj. Imagu, chirkauh 300 miliardoj da steloj sekvanta vojojn el unu kaj alia, neniam oni vidighis kolizoj, povanta perturbi la ordonon el Universo. Kaj chio tie do, faras nin, mature pensi. Kiel ni scias, che Universo, la rapideco estas nekalkulebla kiam ni komparas ghin kun la mezuroj el Tero. Hazarde oni povos imagi la suppozitajn el numeroj ecoj por niaj matematikistoj. Rilate al miliardoj kaj miliardoj el tunoj movighanta che spaco je eksterodinaraj rapideco . Kiel oni scias la Tero orbis chirkauh la Suno proksimume 1600 000 km chirkauh la Suno, pli rapida ol kuglo, atinganta 108 000 km/h. Chu oni konstruighi veturilo vojaghanta je tiel kiel rapidecon?, li estus kapabla cirkincidi la Globon apenauh 22 minutoj. Kaj tiaj valoroj apenauh aplikighas al la Tero. La rapideco faranta ke la sistemo movighas estas tiel ke ghe transpasas la limojn de homa racio. La plejmulto parto el sistemoj che Universo estas granda kaj ghia rapideco estas nekomparebla. Do, rigardu la rapideco orbitael Suna Sistemo, chirkauh centro el Galaksio, estas je 720 000 km/h. La Laktavojo, kun chirkauh 200 miliardoj da steloj, auh pli, movighas 920 000 km/h. Sen ia dubo estas granda risko de kolizo en iu sistemo tiom kaj tiom kompleksa.Sed, per sageco el Granda Arkitekto, nenion el tio okazas, kaj ni vivas en kompleta sekureco. Chu vi scias la kialon? Do, estas la Universo funkcias en perfekta ekvilibro kreata je Dio, Chiopovulo.
Sincere al vi, < ZORTGATO DE LA MUZOJ >.
La Superega Arkitekto kreis la Universon admiride, kaj ghi chiam grande fascinas nin. Do, ekzistas miliardoj da steloj, kaj da Galaksoj che Universo, movanta perfekte ekvilibro, tra vojoj faritaj je Dia Inteligenteco. Kial ni scias, la steloj, la planedoj kaj iliaj satelitoj, ne apenauh ili giras sur iliajn proprajn aksojn, sed ankauh chirkauh sistemoj kiuj ili estas kompletigaj partoj. Sistemoj kies ili estas kompleksaj partoj. Imagu, chirkauh 300 miliardoj da steloj sekvanta vojojn el unu kaj alia, neniam oni vidighis kolizoj, povanta perturbi la ordonon el Universo. Kaj chio tie do, faras nin, mature pensi. Kiel ni scias, che Universo, la rapideco estas nekalkulebla kiam ni komparas ghin kun la mezuroj el Tero. Hazarde oni povos imagi la suppozitajn el numeroj ecoj por niaj matematikistoj. Rilate al miliardoj kaj miliardoj el tunoj movighanta che spaco je eksterodinaraj rapideco . Kiel oni scias la Tero orbis chirkauh la Suno proksimume 1600 000 km chirkauh la Suno, pli rapida ol kuglo, atinganta 108 000 km/h. Chu oni konstruighi veturilo vojaghanta je tiel kiel rapidecon?, li estus kapabla cirkincidi la Globon apenauh 22 minutoj. Kaj tiaj valoroj apenauh aplikighas al la Tero. La rapideco faranta ke la sistemo movighas estas tiel ke ghe transpasas la limojn de homa racio. La plejmulto parto el sistemoj che Universo estas granda kaj ghia rapideco estas nekomparebla. Do, rigardu la rapideco orbitael Suna Sistemo, chirkauh centro el Galaksio, estas je 720 000 km/h. La Laktavojo, kun chirkauh 200 miliardoj da steloj, auh pli, movighas 920 000 km/h. Sen ia dubo estas granda risko de kolizo en iu sistemo tiom kaj tiom kompleksa.Sed, per sageco el Granda Arkitekto, nenion el tio okazas, kaj ni vivas en kompleta sekureco. Chu vi scias la kialon? Do, estas la Universo funkcias en perfekta ekvilibro kreata je Dio, Chiopovulo.
Sincere al vi, < ZORTGATO DE LA MUZOJ >.
Subscrever:
Mensagens (Atom)
