quarta-feira, 19 de maio de 2010

ONDE EU ME ENCONTRO ?

ONDE EU ME ENCONTRO ?



Pois, onde eu me encontro neste preciso momento? Levanto os olhos ao Céu, procurando minha real posição neste mundo, de muita confusão e discórdia. Uma ligeira brisa me pincela o quente rosto. No Céu, ténues nuvens deslizam preguiçosamente. À traz das ligeiras nuvens vinha um bando de pássaros, dando a impressão de que elas empurravam as preguiçosas e esbranquiçadas nuvens. Com o chilrear dos pássaros, então desviei os olhos das nuvens e dos pássaros, e perdi minha contemplação do Céu, sem por tal me der conta. Um momento depois, um ligeiro vento me batia o corpo completamente. Os meus longos cabelos puseram-se em completa desordem. Nisto, à minha frente, uma folha de papel caiu bruscamente. Sem me conter, dei uns saltos instintivamente, e apanhei a dita folha de papel. Ela estava dobrada. Quando a desdobrei, vi que muitas borboletas e verdes folhas estavam desenhadas, em cada canto do papel. No rectangulo fomado pelos desenhos, estava escrito o seguinte poema:



" Do longínquo Céu
Caem benfazejas chuvas
Sobre a sedenta e fértil terra
E quando no horizonte brilha o doirado Sol
Os campos enchem-se de verdejantes plantas
E no ar sobem os aromas das vistosas flores
À noite os eternos amantes
Hipnotizados pelos sussurros das trémulas estrelas
Deixam ser guiados pelos estígmas das paixões
E entrelaçados entre quentes beijos
Tecem imaginários casulos
Com fios de rosas e de açucenas
Deixando algremente transparecer
Alegres e quentes risos de futuras progenituras
De rosadas e perfumadas faces nos tempos da bonança
Nun tempo intemporal
A girar sem cessar
No infinito do hipnotizante espaço azul. ''



* * * * *


Após a leitura do misterioso e prometedor poema, entro no salão. Sedento, bebi um copo de uma fresca água, com um pronunciado gosta a lixívia. Depois fui ao quarto e deitei-me, para um pouco repousar-me, sempre pensando no significado do conteudo do poema, que deveras me deixou um tanto quanto perplexo.



Do vosso sempre, O Pupilo das Musas

KIE MI TROVIGHAS MI

KIE MI TROVIGHAS MI ?



Nu! Kie mi trovighas mi precize en tiu chi momento? Mi levas la okulojn al la Chielo, serchanta mian veran pozicion, che chi tiu Mondo, de granda malordega kaj konfuzajho. Malpezaj ventetoj penikas min la varman vizaghon. Chiele kelkaj pigre nubojn preterpasas.Tra malpeza nuboj flugis roton el birdoj, donante al mi impreson ke ili pashadas la pigrajn kaj blanketajn nubojn. Kun pipado de rotoj el birdoj, mi deturnas la okulojn de la nuboj, kaj de la birdoj, kaj mi pereis mian rigardadon el la Chielo, sen preni konscion. Momente post, malpezaj ventoj frapas min komplete la korpon, kaj miajn harojn nekombilis plenplene. Tiam, malproksime al mi folion falas. Tuj, sen deteni min, mi eksaltis, kaj tuj mi prenis ghin. Instankte mi malduobligis ghin. Che la folio havis desegnojn el multikoloraj papilioj kaj verdaj folioarboj al chiuj lateroj, farighante unu ortangulo. Kaj interne ortangulo estis la jena poemo:


" El la malproksima chielo
Falas bonfareman pluvojn
Sur la fruktodona kaj soifanta tero
Kiam horizonte la Suno brilas
La kamparoj plenighas de verdantaj kreskajhoj
Kaj aere supreniras la aromojn el la floroj
Kaj nokte la geamantoj
Hipnotigataj je la susuradioj el la steloj
Lasighis portas por la stigmo el la pasioj
Kaj interplektitaj inter varmaj kisoj
Teksadas imagajn kokonojn
Per fadenoj el rozoj kaj blankaj lilioj
Kaj lasos travidighi
Ghojaj ridoj kaj estontaj idaroj
Kun rozkoloraj kaj parfumitaj vangoj
Che la tempo el la trankvileco
Che chio tempo ne tempo
Rondiranta senchese
Che la senlima el la blua Chielo. "



Post la legado el la mistera kaj promesanta poemo, mi eniris salone, por trinki glason el fresha akvo. Kaj senprokraste, mi eniris al la dormchambro por preni iom da ripozo, kaj chiam pensanta pri supra kaj kistera poemo. Kion mi povas diri? Ke la vivo estas vere mistero por la homj sur tiu chi Planedo. Chu mi pravas?


* * * * *



Sicere al vi, ZORGATO DE LA MUZOJ.

KARAJ GELEGANTOJ

KARAJ GELEGANTOJ,


Denove mi prezentas al vi miajn simpatiajn kaj fervorajn salutojn, nome de la pura kaj universa amikeco. Unue, mi inforrmas al vi, ke che tiun BLOG, chiam mi prezentas al vi la saman tekston en du lingvojn: Portugala kaj Esperanto.- Portugale, char mi apartenas al la Komuneco el Portugala Lingvo, la sesa lingvo la plej parolata che nia Planedo. Jes, kiel vi scias, la Lingvo el Luiz de Camões, nun parolata che la sekvantaj landoj: Angolo, Brazilo, Verda Kapo, Gvineo Bissauo, Monzabiko, Portugalujo, Sankta Tomaso kaj Princo, kaj Orienta Timoro. Ankorauh ni havas Ekvadoran Gvineon, kiu laste adoptis portugalan linvon kiel oficiala lingvo. Al tiu chiu Lando, ni deziras realan kaj facilan integran che portugala komuneco. Do, al chiuj el potugala parolo devas bonvenighi al Ekvadora Gvineo, par la bona decido prenita por ghiaj simpatiaj Direktantoj. Ankauh ni cias ke Makao, ghis nun la portugala lingvo estas chiam parolata.

Rilate al Esperanto, ghi por mi estas vera ilo permesanta al mi kontakti kun esperantistoj el aliaj landoj kie ekzistas korinklinaj kiel mi. Kiel oni devas scii, Esperanto estas lingvo kiu permesas dsvastigi la amikecon inter chiujn homojn, kiujn deziras havi relatojn de amikecoj kun personoj el aliaj landoj, kaj tiel krei universala amekeco. Kiel Esperanto estas lingvo de facila lernado, la Estroj el chiuj landoj devos inkonduki ghin devige en chiujn duagradojn lernejonj. Feliche ke nun kelkaj landoj el Latian Ameriko, kaj Euhropo serchas enkonduki ghin en duagradajn lernejojn. Hodiauh Brazilo kaj Usono pensas enkonduki ghin en iliajn Duagradajn Lernejojn. Ni devas scii ke Esperanto estas Lingvo kiu permesas krei amikecoj inter chiuj popoloj, kaj sekve faros malaperi la rasan malamon, kaj la ksenofobion. Do, por ke povu havi pacon inter la homojn el chiuj landoj je chi tiu Planedo. Jes, Esperanto estas necesa ilo por igi aperigi konfidon kaj pacon inter chiuj homoj. Karaj gelegantoj, la vera celo de Esperanto estas malaperigi inter la homojn, el chiuj nacioj, la malamegon, la ksenofobion kaj suspekton. Eble ke kie la religioj fiaskis, Esperanto povos trabi la celon, tiom dezirantan volonte inter chiunj homoj.

Chu vi deziras lerni kaj pliprofondigi vian konon Esperante. Do, bonvolu kontakti " Lernu.net " . La kursoj estas senpagaj. Ankauh vi povos kontakti ian ajn esperantajn Asociojn che Eropaj kaj Aziaj Landoj.



Sincere al vi, ZORGATO DE LA MUZOJ.

quinta-feira, 13 de maio de 2010

CAROS LEITORES

CAROS LEITORES


Após um longo silêncio, eis- me de novo a vos apresentar minhas simpáticas e fervorosas saudações, em nome da amizade universal.
Pois, em primeiro de tudo, tenho a vos informar que neste Blog, vos apresento sempre o mesmo texto em português e em ESPERANTO. Em português por ser que pertenço à comunidade da Língua Lusa, a sexta língua mais falada no nosso actual mundo. Pois, como sabem, a língua de Camões é actualmente falada nos seguintes países: Angola, Brasil, Cabo Verde, Guiné Bissau, Moçambique, Portugal, São Tomé e Príncipe e Timor Leste. Ainda há a Guiné Equatorial, que ultimamente adoptou o português como língua oficial, A este último país, desejamos uma real integração na Comunidade Lusa. Pois, todos os lusófonos devem dar boas vindas à Guiné Equatorial, pela optima decisão tomada, por seus simpáticos dirigentes. Também sabemos que, Macau, até esta, a língua portuguêsa está bem presente. Em relação ao ESPERANTO, é que esta Língua para mim é um veradeiro instrumento que me permite contactar com os esperantistas de quase todos os países, onde existem afeccionados como eu. Como devem saber, Esperanto é uma língua que permite estender a amizade entre todos homens, que desejam ter relações com pessoas de outros países, e assim criar uma amizade universal. Por ser uma Língua de fácil aprendizagem, os dirigentes de todos os países devem introduzi-lo obrigatoriamente em todas as Escolas Secundárias. Felizmente que actualmente alguns paises da América Latina e da Europa estão tentando introduzi-lo nas suas Escolas Secundarias. Hoje, nos Estados Unidos,o governo está seriamente pensando em ingtroduzir o Esperanto nas suas Escolas Secundárias.
Devemos saber que o Esperanto é uma Língua que permitirá criar amizades entre todos os povos, e por conseguinte fará desaperecer o ódio racial e o xenofobismo. Pois, para que haja paz entre os homens, é necessário que exista boa compreensão e verdadeira paz entre os homens de todos os países do nosso Planeta. O Esperanto é o verdadeiro elo, para fazer aparecer a confiança entre todos os homens. Caros Leitores, a verdadeira finalidade do ESPERANTO, é fazer desaparecer, entre os homens de todas as Nações , o rancor, a xenofobia e a desconfiança. É possïvel que lá onde as religiões falharam, o Esperanto poderá atingir o alvo tanto almejado entre os homens de boa vontade.. Os interessados em aprender o Esperanto, poderão inscrerver-se no Lernu.net - Os cursos são grátis, para as pessoas de todos os países. E para aqueles que não possuem computadores, poderão inscrever-se nos Cursos por Correponsdência, ou então poderão seguir Cursos dispensados pelas Associações Esperantistas, existentes no seu local de habitação. A todos desejo um bom sucesso.


Sinceramente sou: O PUPILO DAS MUSAS

KARAJ GELEGANTOJ

KARAJ GELEGANTOJ,



Denove mi prezentas al vi miajn simpatiajn kaj fervorajn salutojn, nome de la pura kaj universa amikeco. Unue, mi inforrmas al vi, ke che tiun BLOG, chiam mi prezentas al vi la saman tekston en du lingvojn: Portugala kaj Esperanto.- Portugale, char mi apartenas al la Komuneco el Portugala Lingvo, la sesa lingvo la plej parolata che nia Planedo. Jes, kiel vi scias, la Lingvo el Luiz de Camões, nun parolata che la sekvantaj landoj: Angolo, Brazilo, Verda Kapo, Gvineo Bissauo, Monzabiko, Portugalujo, Sankta Tomaso kaj Princo, kaj Orienta Timoro. Ankorauh ni havas Ekvadoran Gvineon, kiu laste adoptis portugalan linvon kiel oficiala lingvo. Al tiu chiu Lando, ni deziras realan kaj facilan integran che portugala komuneco. Do, al chiuj el potugala parolo devas bonvenighi al Ekvadora Gvineo, par la bona decido prenita por ghiaj simpatiaj Direktantoj. Ankauh ni cias ke Makao, ghis nun la portugala lingvo estas chiam parolata.

Rilate al Esperanto, ghi por mi estas vera ilo permesanta al mi kontakti kun esperantistoj el aliaj landoj kie ekzistas korinklinaj kiel mi. Kiel oni devas scii, Esperanto estas lingvo kiu permesas dsvastigi la amikecon inter chiujn homojn, kiujn deziras havi relatojn de amikecoj kun personoj el aliaj landoj, kaj tiel krei universala amekeco. Kiel Esperanto estas lingvo de facila lernado, la Estroj el chiuj landoj devos inkonduki ghin devige en chiujn duagradojn lernejonj. Feliche ke nun kelkaj landoj el Latian Ameriko, kaj Euhropo serchas enkonduki ghin en duagradajn lernejojn. Hodiauh Brazilo kaj Usono pensas enkonduki ghin en iliajn Duagradajn Lernejojn. Ni devas scii ke Esperanto estas Lingvo kiu permesas krei amikecoj inter chiuj popoloj, kaj sekve faros malaperi la rasan malamon, kaj la ksenofobion. Do, por ke povu havi pacon inter la homojn el chiuj landoj je chi tiu Planedo. Jes, Esperanto estas necesa ilo por igi aperigi konfidon kaj pacon inter chiuj homoj. Karaj gelegantoj, la vera celo de Esperanto estas malaperigi inter la homojn, el chiuj nacioj, la malamegon, la ksenofobion kaj suspekton. Eble ke kie la religioj fiaskis, Esperanto povos trabi la celon, tiom dezirantan volonte inter chiunj homoj.

Chu vi deziras lerni kaj pliprofondigi vian konon Esperante. Do, bonvolu kontakti " Lernu.net " . La kursoj estas senpagaj. Ankauh vi povos kontakti ian ajn esperantajn Asociojn che Eropaj kaj Aziaj Landoj.



Sincere al vi, ZORGATO DE LA MUZOJ.