KIE MI TROVIGHAS MI

KIE MI TROVIGHAS MI ?



Nu! Kie mi trovighas mi precize en tiu chi momento? Mi levas la okulojn al la Chielo, serchanta mian veran pozicion, che chi tiu Mondo, de granda malordega kaj konfuzajho. Malpezaj ventetoj penikas min la varman vizaghon. Chiele kelkaj pigre nubojn preterpasas.Tra malpeza nuboj flugis roton el birdoj, donante al mi impreson ke ili pashadas la pigrajn kaj blanketajn nubojn. Kun pipado de rotoj el birdoj, mi deturnas la okulojn de la nuboj, kaj de la birdoj, kaj mi pereis mian rigardadon el la Chielo, sen preni konscion. Momente post, malpezaj ventoj frapas min komplete la korpon, kaj miajn harojn nekombilis plenplene. Tiam, malproksime al mi folion falas. Tuj, sen deteni min, mi eksaltis, kaj tuj mi prenis ghin. Instankte mi malduobligis ghin. Che la folio havis desegnojn el multikoloraj papilioj kaj verdaj folioarboj al chiuj lateroj, farighante unu ortangulo. Kaj interne ortangulo estis la jena poemo:


" El la malproksima chielo
Falas bonfareman pluvojn
Sur la fruktodona kaj soifanta tero
Kiam horizonte la Suno brilas
La kamparoj plenighas de verdantaj kreskajhoj
Kaj aere supreniras la aromojn el la floroj
Kaj nokte la geamantoj
Hipnotigataj je la susuradioj el la steloj
Lasighis portas por la stigmo el la pasioj
Kaj interplektitaj inter varmaj kisoj
Teksadas imagajn kokonojn
Per fadenoj el rozoj kaj blankaj lilioj
Kaj lasos travidighi
Ghojaj ridoj kaj estontaj idaroj
Kun rozkoloraj kaj parfumitaj vangoj
Che la tempo el la trankvileco
Che chio tempo ne tempo
Rondiranta senchese
Che la senlima el la blua Chielo. "



Post la legado el la mistera kaj promesanta poemo, mi eniris salone, por trinki glason el fresha akvo. Kaj senprokraste, mi eniris al la dormchambro por preni iom da ripozo, kaj chiam pensanta pri supra kaj kistera poemo. Kion mi povas diri? Ke la vivo estas vere mistero por la homj sur tiu chi Planedo. Chu mi pravas?


* * * * *



Sicere al vi, ZORGATO DE LA MUZOJ.