FANTOMA SONGHO

FANTOMA SONGHO


Kushanta che mia dormochambro, dum la nokto, mi profunde meditis, kiel chiam, mi levis la penson al la lokoj plej malproksimaj kaj nekonataj de mi en chiu tiu vivo, sed ke mensa kaj spirite sen iun problemon, mi povos atingi. - Mi vizitis belan kaj majestan Planedon. Tie mi trovis mirindajn kaj simpatiojn krejtojn, kaj chiam kontentaj. Kiam ile vidis ke mi estas el iu ne konata Planedo, tiam ili chion faris por plezuri, tiel por plachi kaj kontentigi min. La estuloj el chi tiu Planedo, estas plej malgrandaj ol ni. Iliaj haroj estas bluaj, kaj iom helaj, la vizaghoj iomete longigitaj, la okuloj estas brunaj kaj briliaj. La nazoj estas malgrandaj, sed la naztruoj estas grandaj, kiuj eblas ili malsekigi bone la oksigenon. La bushoj estas malgrandaj, sed kun lipoj iom dikaj. La oreloj estas longaj, kaj akutaj. La kapoj estas rondigitaj kaj belaj. La brustoj el viroj estas normaloj. La sinoj el virinoj estas rondaj, sed kaj iom grandaj, sed belaj kaj invitaj. Niaj komunikadoj estis farataj pere gestoj, permesanta al ni havi bonajn komunikadojn. Ili faris al mi egan akcepton, kaj faris al mi egan feston, kiujn mi neniam forgesos./ Ili metis min che la tablokapo el iu granda kaj rektangula tablo, kaj antauh mi sidighis frauhlinoj el io eksterordinara beleco, kaj en chia flako al mi, ankauh ili metis du belajn kaj charmajn virgulinojn, havanta longajn kombotajn. Che la tablo mi pensis ke devus havi pli ol ducent personoj, kaj chiuj bone vestititaj, simpatiaj, kaj chiam ridentantaj, kaj tio vere charmis al mi treege. Chiuj personoj admiris min nekalkuleble, kaj chiam ili direktis al mi varmajn ridetojn. En chioj anguloj, el la salono, trovighis patoj havanta belajn kaj aromajn florojn, kaj reale ili charmis al mi mirinde. Chirkauh unu horo, post la mangho, mi kore dankis ilin, kaj mi diris al ili ke nun mi devas reveni al mia Planedo, konata kiel Tero, kaj ke ankauh mi volas scii kiel nomighas ilia Planedo. Kaj tuj ili respondis al mi unisone: FANTACHOKADO. Kiam mi komunikis al ili ke alvenis la horon kiun mi devas lasi ilin, ili chiuj malghojis, kaj la belaj filinoj komencis plori, kaj du el ili diris al mi, ke ili ne lasus min foriri la FANTACHOKADON, char chiuj loghantoj de FANTACHOKADO volas ke mi restu kun ili por chiam, kaj ili iros elekti min tuj kiel Regho de la FANTACHOKADO. Kiam ili metis al mi belan kaj oran Kronon sur la kapo, el iu nepriskridebla beleco, mi vekighis, kaj tiam mi sentis ke mi montris larghajn ridetojn, kaj ankauh varmajn larmojn elfluigis che mia vizagho.


Por; ZORGATO DE LA MUZOJ